Dom

Dom

Moja fryzjerka, myjąc mi głowę, zapytała ostrożnie, kiedy się wyprowadzam - „córka mówiła u nas w salonie, że mieszkanie pójdzie na sprzedaż, szuka już pani czegoś mniejszego". Niczego nie szukam. Nic nie sprzedaję.

Dom

Pani psycholog z przychodni poradziła, żebym pisała do męża w zeszycie. Piszę co niedzielę po mszy. Wczoraj napisałam mu, że oddałam jego wędki sąsiadowi, który zawsze mi pomaga - a nie synowi, który nie przyjechał ani do szpitala, ani na rocznicę

Dom

Od dziesięciu lat mam klucz do mieszkania syna - podlewam kwiaty, czekam z obiadem na dzieci. W piątek synowa poprosiła o zwrot: wymieniają zamek na taki na karty. Karty dostali wszyscy, nawet mama synowej. Ja mam dzwonić domofonem.

Dom

W poniedziałek u notariusza odwołałam darowiznę mieszkania - „za rażącą niewdzięczność", tak to się nazywa w kodeksie. Syn dowie się z poleconego. Pani notariusz spytała, czy na pewno. Jestem pewna od Wigilii, odkąd jem świąteczną kolację w kuchni

Dom

Wracając znad morza, syn z rodziną „wpadli na jedną noc". Zostali jedenaście dni. W niedzielę rano wyjechali, a na pralce czekała karteczka: „Mamusiu, wrzuciłam nasze rzeczy, odbierzemy wyprane w środę. Buziaki".

Dom

Wnuczka rozesłała zaproszenia na ślub. Na mojej kopercie ktoś zostawił dopisek ołówkiem, chyba nie dla mnie - poznałam pismo córki: „babcię posadzić przy cioci Loli, daleko od mikrofonu, bo lubi gadać".

Dom

Teściowa znowu przywiozła słoiki, choć prosiłam, żeby nie robić mi ze spiżarni składu. Wystawiłam je na klatkę - może ktoś weźmie. Mąż mówi, że przesadzam, ale to nie on je potem myje. Zresztą nie wiem, po co ona tyle gotuje - przecież jest sama.

Dom

Sprzątając półki, znalazłam w książce o pszczołach list pisany ręką męża. „Halinko, jeśli to czytasz, to znaczy, że odszedłem, a Ty robisz porządki. Muszę Ci wreszcie napisać o". Drugiej kartki w książce nie było. Przekartkowałam całą bibliotekę - nie ma.

Psychologia

"Wracam do domu, a Adama nie ma. Dzwonię do niego, a on mówi, że złożył pozew o rozwód, bo nie potrzebuje żony, która potrafi bawić się sama." Z życia

Dom

W sobotę nie odbierałam telefonu - pojechałam z klubem seniora na koncert do Opolo, pierwszy od czterdziestu lat. Wróciłam po północy. Córka czekała na klatce: „Mamo, gdzie ty się szlajasz, mieliśmy plany!". Ja też miałam.

Dom

Syn poprosił, żebym podpisała „umowę użyczenia" mieszkania, które mu przepisałam - „żeby wszystko było zgodnie z prawem, mamo". W środę przyszło wypowiedzenie tej umowy: mam trzydzieści dni na opuszczenie lokalu. Pod pismem podpis mojego syna.

Dom

Na drzwiach czterdzieści lat wisiała tabliczka z naszym nazwiskiem - przykręcał ją jeszcze mąż. W czwartek, wracając z zakupami, zauważyłam przy dzwonku nową, grawerowaną: nazwisko syna i synowej. Moje się nie zmieściło.

Dom

Pokój po dzieciach stał zamknięty od lat - „niech czeka, mamo, może wnuki kiedyś zostaną na noc". Nie zostały ani razu. Od października mieszka w nim studentka, płaci osiemset złotych. Syn dzwoni tylko po to, żeby powtórzyć, że „wpuściłam obcych do

Dom

W pierwszą rocznicę śmierci męża zamówiłam mszę. Ksiądz odczytał intencje: najpierw moją, zaraz potem drugą - „za śp. Stanisława, od Wandy, z wdzięcznością". W naszej parafii nie znam żadnej Wandy.

Dom

Po śmierci żony to ja piekę na święta jej makowiec - z zeszytu, w którym zostały jej przepisy i jej pismo. W tym roku synowa machnęła ręką: „tato, kupimy gotowy, po co te ceregiele". Zeszyt oddałem wnuczce. Niech chociaż ona kiedyś upiecze.

Dom

Wnuki spędziły u mnie całe wakacje. Po wakacjach synowa przysłała mi tabelkę: obiady po osiem złotych, prąd, woda, „rozliczmy się uczciwie". Z podliczenia wyszło, że to ja mam im dopłacić.

Dom

Do piwnicy schodzę rzadko przez kolano. W sobotę zeszłam po słoiki - półki puste, zamiecione. Syn wzruszył ramionami: „Zrobiłem porządek, i tak by się zmarnowało". Narzędzia po ojcu sprzedał na giełdzie za trzysta złotych.

Coś osobistego

"W sensie, skąd macie brać pieniądze – zdziwiłam się – nie pracujecie, a ja muszę. Syn z synową żyli z tego, co im przesyłałam z Anglii." Z życia

Dom

Na moje imieniny w sobotę nie przyjechali - „wszyscy leżymy z grypą, mamo". W środę odbierałam wnuka z przedszkola i pani pokazała mi jego rysunek: „Moja rodzina na weselu". Dodała z uśmiechem: „Cała grupa zazdrościła, że w sobotę było wesele."

Dom

Sąsiadka poprosiła, żebym skróciła córce sukienkę na studniówkę, bo w zakładzie chcieli dwieście złotych. Zrobiłam to w jeden wieczór, na maszynie po mojej mamie. Od tamtej pory dziewczyny z całej klatki przychodzą z sukienkami i pytają, czy mam czas.

Dom

W przedszkolu poprosili o rozmowę w sprawie wnuka i przyszłam, bo córka miała dyżur, a zięć „nie mógł się wyrwać". Pani wysłuchała mnie, zajrzała w papiery i zapytała ostrożnie: „A rodzice w ogóle bywają? Bo my zawsze widzimy tylko panią."

Dom

Mąż zmarł w lutym. Porządkując jego biurko, znalazłam wydrukowane rezerwacje - dwa miejsca w samolocie do Włoch, na czerwiec, opłacone jeszcze przed świętami. Przy żadnym z nich nie było mojego nazwiska.

Dom

Syn powiedział, że to ja mam lepszą zdolność kredytową, „bo emerytura to pewny dochód". Wzięłam dla niego dwadzieścia tysięcy na wykończenie łazienki. Od maja raty schodzą z mojej emerytury, a on odpisał tylko: „Mamo, to przecież zostaje w rodzinie."

Dom

Syn poprosił, żebym zameldowała u siebie wnuka - „tylko na papierze, mamo, żeby dostał się do lepszej szkoły w twoim rejonie". Zameldowałam. Chodzi do tej szkoły trzeci rok, dwie ulice ode mnie. U mnie był ostatni raz w Wielkanoc.

Dom

W rocznicę śmierci męża syn zaprosił całą rodzinę do restauracji, „żeby mama nie stała przy garach". Następnego dnia synowa wysłała mi prośbę o Blika - osiemdziesiąt złotych, „dzielimy po równo". Mąż zawsze płacił za wszystkich.

Dom

Wnuk poszedł do prywatnego przedszkola i przestałam być potrzebna - synowa napisała, że „teraz mają wszystko zorganizowane". Dzwonią tylko wtedy, kiedy mały ma gorączkę i nie mogą go tam zaprowadzić. W tym miesiącu dzwonili dwa razy, oba razy z gorączką.