Najnowsze wiadomości

Pamiętnik piszę śmierci Rodzina

Pamiętnik piszę od śmierci Stefana - zeszyt w kwiatki, szuflada pod bielizną. W niedzielnej kłótni córka krzyknęła: „sama napisałaś, że czujesz się ciężarem - to po co udajesz mocną?!". Zamilkłyśmy obie: ona, bo się zdradziła; ja, bo pojęłam, że szuflada
Syn „uporządkował" moje Dom

Syn „uporządkował" moje opłaty i wypowiedział ubezpieczenie mieszkania: „czterdzieści lat nic się nie stało, wyrzucane pieniądze". W październiku pękła rura u sąsiada z góry - sufit w kuchni do wymiany. Kosztorys: cztery tysiące. Składka, której było
obiedzie padło: „sprzedajemy Dom

Na obiedzie padło: „sprzedajemy działkę, mamo, nikt nie jeździ". Nikt? Położyłam na stole zeszyt działkowy: Stefanówka - trzydzieści dwa krzaki, nasze trzy dęby, jabłka na przetwory dla czterech rodzin z bloku. Obok leżała ich „oferta od pośrednika". Syn
Lodzia wróciła operacji Dom

Lodzia wróciła po operacji biodra. Łańcuszek przeszedł na tryb specjalny: ja - obiady, Irena - apteka, Edward - śmieci, licealista - zakupy. Jej córka przyjechała z Krakowa „ogarnąć opiekę" i zastała grafik na drzwiach: wszystko obsadzone. „To kto tu
Wnuczka-fotografka poprosiła mieszkanie Dom

Wnuczka-fotografka poprosiła o mieszkanie na sesję: „twoje meble to złoto, vintage klimat". Zgodziłam się - i zostałam statystką we własnym domu: „babciu, odsuń się z kadru". Przy kredensie modelka spytała: „a kim jest ta pani?". Właścicielką klimatu
formularzu żłobkowym rubryka Coś osobistego

W formularzu żłobkowym jest rubryka „plan opieki awaryjnej". Synowa wpisała: „babcia - dostępna zawsze, 15 minut od placówki". Dowiedziałam się, gdy żłobek zadzwonił w środę: „mały ma gorączkę, mama nie odbiera, pani jest planem B". Pojechałam
Syn zamontował krzesełko Coś osobistego

Syn zamontował mi krzesełko schodowe - „prezent, mamo, kiedyś podziękujesz". Za „prezent" zapłaciła moja lokata: dwanaście tysięcy. Po schodach chodzę szybciej niż on z siatkami, krzesełko jeździ puste raz w miesiącu, na próbę. Syn niezrażony: „przecież
Nowy lekarz przychodni Coś osobistego

Nowy lekarz w przychodni mówił do mnie „babciu": „babciu, bierzemy leki?", „babciu, nie panikujemy". Mam imię i pięćdziesiąt lat składek. Po trzeciej wizycie przeniosłam kartę na Polną - doktor Maj mówi „pani Weroniko" i pyta, co ja na to. Na to mówię
"Nie potrzebuję męża, który nie potrafi zadbać o rodzinę": kiedy odmawiałem na zaloty w pracy, moja żona już miała kogoś tajemniczego." Z życia Związki i sex

"Nie potrzebuję męża, który nie potrafi zadbać o rodzinę": kiedy odmawiałem na zaloty w pracy, moja żona już miała kogoś tajemniczego." Z życia
rodzinnych imprezach mam Coś osobistego

Na rodzinnych imprezach mam stałe stanowisko: zlew. Na jubileuszu kuzynów fotograf zrobił zdjęcie grupowe - wszyscy z kieliszkami przy torcie, w głębi kadru ja, w rękawicach, z brytfanną. W albumie ktoś podpisał: „a w tle nasza niezastąpiona".
Blok głosuje dociepleniem Rodzina

Blok głosuje nad dociepleniem - rata na dziesięć lat. Syn: „głosuj na nie, mamo, po co ci to - a my potem odziedziczymy koszty". Zagłosowałam na tak: „po co mi to? Mieszkam tu. I zamierzam mieszkać ciepło". Syn obraził się o koszty. Odziedziczy ocieplony
Moje mieszkanie rodzinny Rodzina

Moje mieszkanie to rodzinny hotel: kuzyni przejazdem, wnuki na egzaminy, „prześpimy się u ciebie, po drodze". Pościel zmieniam częściej niż pensjonat. W szczycie sezonu wywiesiłam na drzwiach kartkę „brak miejsc" i pojechałam do Świnoujścia - spać w
Brat odzywał się Rodzina

Brat nie odzywał się dziesięć lat - obraza o pogrzeb taty. W środę zadzwonił bez „dzień dobry": „geodeta będzie w piątek, działka po rodzicach w połowie moja, prawnik pisze". Dziesięć lat ciszy przerwał pomiar. Odpisałam przez mecenasa jednym słowem
czterdziestu latach małżeństwa Rodzina

Po czterdziestu latach małżeństwa zadzwonił obcy mężczyzna: „jestem synem pana Stefana z pierwszego małżeństwa, dzwonię w sprawie zachowku". Metryka przyszła pocztą: ślub i rozwód w Szczecinie, dwa lata przed naszym poznaniem. Szwagierka przyznała cicho
Moje łóżko „za Rodzina

Moje łóżko „za szerokie na ten pokój" wymienili na kanapę z funkcją spania - „nowocześnie, i goście się zmieszczą". Goście to oni, dwa razy w roku. Ja na funkcji śpię co noc: sprężyna przy biodrze, rozkładanie na kolanach. Łóżko poszło „po znajomości"
moim domu rodzinnym Rodzina

W moim domu rodzinnym nie mówiło się „kocham cię" - miłość podawało się w rosole. W środę, po siedemdziesiątce, powiedziałam to synowi przez telefon, pierwszy raz. Przestraszył się: „mamo, coś się stało?!". Nic - rosół to po prostu za mało słów. W piątek
czwartek przyszedł link: Dom

W czwartek przyszedł mi link: „Spotkanie rodzinne, 20:00". Weszłam punktualnie, pierwsza - na ekranie wisiał temat: „Co z mamą na zimę - opcje". Wchodzili po kolei i milkli na mój widok. „Zaproszona omyłkowo, ale zostanę" - powiedziałam. Zebranie było
"Długo Bóg dzieci nie dawał. Anna dowiedziała się, że jest w ciąży, dzieliła się ze wszystkimi. Sąsiadka ją ostrzegała, żeby nie opowiadała." Z życia Diety

"Długo Bóg dzieci nie dawał. Anna dowiedziała się, że jest w ciąży, dzieliła się ze wszystkimi. Sąsiadka ją ostrzegała, żeby nie opowiadała." Z życia
Syn ostatnio „żartem" Coś osobistego

Syn ostatnio „żartem" sprawdza mnie przy stole: „a jaki dziś dzień, mamo? a kto premierem?". Odpowiadam grzecznie, jak w teleturnieju. W niedzielę wnuk-farmaceuta dorzucił swoje: „tato, a maksymalna dobowa dawka ibuprofenu?". Cisza. „Babcia wie - pytałem
banku założyłam subkonto Rodzina

W banku założyłam subkonto i nazwałam je po swojemu: „Zachcianki Weroniki". Odkładam dwieście miesięcznie - na kino, gerbery i pociąg nad morze. Przy świątecznej składce rodzina zobaczyła nazwę odbiorcy. Telefony były trzy: „mamo, jakie znowu
sanatorium wróciłam przetrzebionej Dom

Z sanatorium wróciłam do przetrzebionej piwnicy - córki „zrobiły garażówkę, i tak wszystko stało". W sobotę Basia przyniosła karton: maselnica po mamie, żelazko z duszą, nasza ślubna ramka. „Odkupiłam, jak zobaczyłam, co sprzedają. Dwadzieścia złotych
Nowa sąsiadka córki Coś osobistego

Nowa sąsiadka córki wzięła mnie za gosposię: „pani u państwa sprząta we wtorki, prawda?". Sprzątam, zgadza się - od dwudziestu lat, z miłości. Czekałam, aż córka sprostuje. Córka zmieniła temat. Sprostowałam sama, przy trzepaku: „jestem mamą pani Moniki
Wnuk poprosił pieniądze Coś osobistego

Wnuk poprosił o pieniądze na rok podróży przed studiami - rodzice zawyrokowali: „marnacja życia". Dałam połowę od razu: „drugą zarobisz - wtedy podróż będzie twoja, nie moja". Wyjechał po ośmiu miesiącach zmywaka. Kartki przychodzą z miejsc, których nie
Synowa pożyczyła ode Rodzina

Synowa pożyczyła ode mnie pięć tysięcy - „na zaległy ZUS firmy, tylko Markowi nie mów, załamie się". Oddaje po dwieście, w kopertkach, przy powitaniu. W niedzielę Marek rzucił przy stole: „my tam długów nie mów, załamie się". Oddaje po dwieście, w
Czterdzieści lat obszywam Rodzina

Czterdzieści lat obszywam rodzinę: skróć, zwęź, wszyj zamek - „to drobiazg, mamo". Przed komunią przyniesiono mi do przeróbki siedem sukienek i spodnie. Oddałam wszystko nietknięte i pojechałam do Niechorza; maszyna została pod pokrowcem. Na plaży
Róże płocie szczepił Dom

Róże przy płocie szczepił Stefan - z dziczki, dwadzieścia lat temu. Zięć uznał, że „pod kostkę, auta będą zawracać" i przyjechał w sobotę z piłą. Stanęłam przy różach z sekatorem w ręku i nie schodziłam. Odjechał bez słowa - róże zostały.
Geodeta podziale działki Coś osobistego

Geodeta przy podziale działki wykazał: płot Genka stoi trzy metry w mojej ziemi. Zięć od razu: „sąd, wezwanie, to jest majątek!". Poszłam do Genka z nalewką, wróciłam z umową dzierżawy za złotówkę rocznie i koszem antonówek. Miedza zostaje - zgoda też.
roku wspólnych obiadów Rodzina

Po roku wspólnych obiadów dorobiłam Henrykowi klucz. Wręczyłam bez ceremonii, przy zmywaniu: „żebyś nie stał na klatce, jak dźwigam zakupy". W czwartek odwzajemnił się swoim - z brelokiem-różą. Dzieci spytały ostrożnie: „to już... na poważnie?". Na
Całe życie słyszałam Rodzina

Całe życie słyszałam „podpisz tu, mamo, zaufaj". Umowę na telefon czytałam w salonie godzinę, z lupą - pani wzdychała, kolejka wzdychała. W paragrafie siódmym znalazłam ubezpieczenie za dziewiętnaście złotych miesięcznie, „domyślnie zaznaczone"
Sweter Stasia robiłam Dom

Sweter dla Stasia robiłam trzy tygodnie - norweski wzór, wełna kupowana z emerytury. Założył go raz: na „imprezę brzydkich swetrów". Wygrał puchar i przybiegł się pochwalić: „babciu, twój sweter to złoto!". Puchar stoi u niego, sweter wrócił do mnie