Ale coraz rzadziej myślimy o tym, że możesz być na ich miejscu i może się zdarzyć, że będą na ciebie źli. Wszystko zawsze wraca jak bumerang.

Zawsze o tym pamiętaj, aby nie popełniać błędów, których możesz żałować w przyszłości. Pewien mężczyzna w podeszłym wieku postanowił zamieszkać ze swoim synem, synową i małym czteroletnim wnukiem.

Miał trudności z chodzeniem, ledwo widział i trzęsły mu się ręce. Rodzina zawsze jadła razem obiad. Ale drżące ręce dziadka i słaby wzrok zawsze to utrudniały. Jedzenie spadało z widelca na podłogę, a kiedy próbował wypić mleko, rozlewał je na obrus.

Coraz częściej irytowało to jego syna i synową. Syn powiedział, że muszą jakoś rozwiązać tę sytuację. Był zmęczony patrzeniem, jak głośno je.

Po namyśle postanowili postawić mały stolik na końcu pokoju. Teraz dziadek zaczął jeść sam każdego dnia. Po tym, jak jego talerze zaczęły spadać i tłuc się, zaczęli przynosić mu jedzenie tylko w drewnianych miskach.

Popularne wiadomości teraz

Mężczyzna poślubił dziewczynę i wychował jej dziecko. Wiele lat później ich córka postanowiła poznać własnego ojca

Po wejściu do nowego domu kobieta poszła do kuchni i włączyła czajnik. Nagle usłyszała czyjś głos: „Katarzyna, jesteś tam"

Pewien facet znalazł zniszczony portfel. Nie miał pojęcia, do czego może on prowadzić: „ Czekałam na ciebie całe życie”

„W pierwszych miesiącach po porodzie marzyłam, że ktoś zabierze syna, ale dwadzieścia lat później zdałam sobie sprawę, jak bardzo zgrzeszyłam”

Ilekroć ktoś spojrzał na dziadka, widział łzy w jego oczach. Od tego czasu nie słyszał słów miłości, a jedynie uwagi, gdy rozlewał jedzenie i nalewał napoje.

Jego mały wnuk przyglądał się temu w milczeniu. Pewnego dnia, zanim rodzina zasiadła do kolacji, ojciec zauważył, że chłopiec bawi się drewnianą wykałaczką na podłodze. Spokojnie zapytał syna, co robi.

Chłopiec cicho odpowiedział, że robi miski, z których będą mogli jeść, gdy dorośnie.

Chłopiec spojrzał na ojca i kontynuował pracę. Te słowa syna naprawdę oszołomiły rodziców i nie wiedzieli, co powiedzieć. Nie mogli powstrzymać łez. Nikt nie powiedział ani słowa, oboje dokładnie wiedzieli, co robić.

Mężczyzna podszedł do dziadka, przytulił go i zabrał do rodzinnego stołu. Od tej pory dziadek codziennie jadał z nimi obiad. Ani mąż, ani żona nie byli już źli ani zdenerwowani, gdy dziadek upuścił widelec lub talerz, rozlał mleko lub zabrudził czysty obrus.