Kiedy po raz pierwszy przyprowadził do domu swoją synową, oniemiałam: wyglądała na 16 lat, ale Adam zrozumiał moją reakcję i powiedział, że Maja ma 22 lata, a ona wygląda tak młodo.

Po ślubie synowa wprowadziła się do nas. Ciężko było mi się przyzwyczaić do nowej osoby w domu. Byłam też całkowicie rozczarowana jej umiejętnościami w zakresie prowadzenia domu: nie wie, jak cokolwiek zrobić.

Nie potrafi prasować prania, gotować ani dobrze sprzątać. Moja synowa jest ładna, dobrze się ubiera i dba o siebie: chodzi do szkoły, na kursy języków obcych i siłownię. Ogólnie rzecz biorąc, jest księżniczką, jedynym dzieckiem w rodzinie, które zostało wychowane przez rodziców.

Ale dziewczyna jest z natury dobroduszna, więc nie mogłam być na nią zła. Czy to wina dziecka, że niczego się nie nauczyło? Gotowałam zupę i poprosiłam ją o obranie ziemniaków - powiedziała, że nie wie jak.

Byłam w szoku: kiedy chodziłam z bratem do podstawówki, gotowaliśmy, myliśmy podłogi, nawet rozmrażaliśmy lodówkę. A tutaj - po prostu nic. Ta dziewczyna potrafi tylko zrobić kanapki i herbatę.

Popularne wiadomości teraz

Mężczyzna poślubił dziewczynę i wychował jej dziecko. Wiele lat później ich córka postanowiła poznać własnego ojca

„Babciu, czy dostaniemy pierogi: Nie, one są dla Andrzeja, dla was już zrobiłam kanapki z margaryną”

Pewien facet znalazł zniszczony portfel. Nie miał pojęcia, do czego może on prowadzić: „ Czekałam na ciebie całe życie”

„Oligarcha przywiózł żonę do szpitala położniczego, a po urodzeniu dziecka jej kierowca zawiózł ją nie do luksusowego domu, ale na dworzec kolejowy”

Mój teść, ojciec Mai, jest biznesmenem, a moja swatka, Marta, całe życie była bezrobotna, wychowywała córkę i zajmowała się domem. Marta jest świetną gospodynią domową, choć teść wielokrotnie proponował im zatrudnienie gosposi, ona kategorycznie odmawiała.

Ich dom jest idealnie czysty, a kiedy ich odwiedzamy, możemy zobaczyć potrawy, które robi swatka, a ciasta, które piecze, są pyszne. Więc moja córka przyzwyczaiła się do tego, że jej matka robi wszystko, więc nie ma pojęcia. A ja nie jestem do tego przyzwyczajona, mam dorosłego syna, a i tak jak ma wolną chwilę, to wyniesie śmieci albo pójdzie do sklepu.

Nie chcę wchodzić w rolę Marty: mieszkamy razem, więc razem pracujemy. W wieku dwudziestu dwóch lat nie umieć włączyć kuchenki! Uważam, że matka, która ma córkę, powinna od dziecka uczyć ją pomagać w domu. Niech się czegoś nauczy!

Pewnego dnia Marta przyszła do nas i powiedziała, że tak naprawdę niczego nie nauczyła swojej córki, nie pielęgnowała jej, nie chroniła. A teraz widzi, że jej Maja nic nie potrafi. Obwinia za to siebie, bo przez całe życie myślała, że kiedy jest młoda, powinna się bawić i zawsze mieć czas na stanie przy kuchence. Jej matka nie przypuszczała, że córka tak szybko wyjdzie za mąż.

Nic nie powiedziałam swatce. Nie podoba mi się też to, że Maja nie potrafi nawet ugotować makaronu dla swojego męża, nie mówiąc już o czymś bardziej skomplikowanym. Ale powiedzenie tego mojej matce w twarz jest bardzo bolesne, bo w końcu to jej własna córka.

Rozumiem, że żyjemy w świecie, w którym nie jest już ważne, aby umieć szyć lub robić na drutach. Ale przynajmniej coś podstawowego, jak smażenie jajek czy robienie prania, powinno być możliwe dla każdego, bez względu na to, czy jesteś chłopcem czy dziewczynką.

Nie będę żyć wiecznie, a mój syn chciałby mieć w domu dobrą gospodynię domową. Postanowiłam więc sama nauczyć wszystkiego moją młodą synową. W niedzielę postanowiłam zrobić pierogi.

Poprosiłam Maję o pomoc. Zgodziła się i już po godzinie degustowaliśmy domowe pierogi. Maya widziała, jak smakowały jej mężowi, więc zaproponowała, że zrobi je ponownie w następną niedzielę.

Cieszę się, że Maja nie ma nic przeciwko nauce, a ja będę cierpliwa i nauczę ją piec ciasta, gotować barszcz i lepić pierogi. A czasu mamy niewiele: rodzice Mai kupili dom dla młodych i właśnie go remontują, a mój syn też pomaga jak może. Mam więc nadzieję, że zanim się wyprowadzą, Maja będzie już prawdziwą gospodynią.