Mówił, że tak będzie dla mnie lepiej, że w pobliżu jest sklep i mogę chodzić na spacery. Obiecał mi, że będę miała osobny pokój w mieszkaniu, krótko mówiąc, namalował mi raj, ale okazało się, że jest znacznie gorzej.

Nie opuszczałam wioski zbyt często. Po szkole wstąpiłam do instytutu pedagogicznego, a potem wróciłam uczyć w wiosce. W ten sposób spędziłam 35 lat jako nauczycielka matematyki.

Mój mąż i ja mieliśmy dwoje dzieci - syna Adama i córkę Annę. Mój mąż poważnie zachorował i zmarł, ale udało mu się zająć dziećmi: Adama nauczył jeździć samochodem, a Anna często chodziła z ojcem na grzyby i jagody. Czasami przynosiła do domu pełne kosze!

Kiedy nadeszły lata dziewięćdziesiąte, Adam miał rozpocząć studia, a my prawie nie mieliśmy pieniędzy, więc musiałam pracować w nadgodzinach jako korepetytorka i w ogrodzie, aby opłacić studia syna w mieście.

Adamowi udało się dostać do instytutu energetyki i obecnie pracuje w elektrociepłowni.

Popularne wiadomości teraz

„Zdecydowałem się zdradzić żonę i całkowicie ją obwiniałem, ale życie obróciło się przeciwko mnie”

„Przyjaciele w końcu postanowili się pobrać. Organizowali wesele tylko dla bliskich, a potem córka zapytała ich, dlaczego biorą ślub dopiero teraz"

„Rozwodzimy się, pakuj swoje rzeczy. Mam inną kobietę, która spodziewa się dziecka: kiedy moja teściowa się o tym dowiedziała, była zła na Wiktora”

„Co ty sobie myślałeś, spójrz na nią i na siebie, ona nie może się z tobą równać: jest już za późno, mamo, ona już jest w ciąży”

Kiedy studiował, mieszkał w mieszkaniu komunalnym, ale potem ożenił się i razem z żoną kupili na kredyt małe jednopokojowe mieszkanie. Jego żona była bardzo leniwa. Po ślubie ich problemy z lenistwem stały się powszechne.

Marta była bardzo drobiazgową kobietą. Sprawdzała wszystko co do grosza, żeby mieć pewność, że mąż niczego przed nią nie ukrył. Kiedyś byłam chora i córka powiedziała o tym Adamowi. Syn zaczął się bardzo martwić i zasugerował siostrze, żebym się do nich wprowadziła, bo będzie spokojniej dla niego i dla mnie.

Jego żona podsłuchała tę rozmowę i krzyczała na niego, dlaczego decyduje o takich rzeczach bez jej udziału, nie chciała mieszkać z jego matką. Adam wyjaśnił, że to nie potrwa długo. Przyjechałam do domu syna, a synowa od progu przywitała mnie gniewnym spojrzeniem i zaprowadziła na małą kanapę w kuchni, gdzie miałem spać.

Wzruszyłam ramionami i po namyśle powiedziałam, że wszystko tutaj jest inne niż w wiosce, ale jest w porządku i będzie dobrze. Żyliśmy tak przez miesiąc. Zawsze gotowałam coś pysznego, ale jak tylko otwierałam piekarnik, moja synowa krzyczała, że prosiła, żebym jej mówiła, kiedy coś gotuję, bo inaczej nacisnę zły przycisk, a sprzęty były drogie!

Nie zwracałam uwagi na to, co mówi moja synowa. Kontynuowałam pieczenie mojego domowego, pysznego chleba.

Z czasem moja obecność zaczęła irytować synową. Zaczęła mówić, że wydaję za dużo, a moja emerytura niczego nie pokrywa. Pewnego dnia usłyszałam, jak synowa skarży się synowi i nalega, żebym wróciła do domu, sprzedała dom na wsi i oddała im pieniądze.

Nie mogłam już tego słuchać, więc spakowałam swoje rzeczy i po cichu opuściłam mieszkanie. Do wioski dotarłam rano. Moja córka spotkała mnie na progu i kiedy opowiedziałam jej tę historię, zaczęła płakać, nie wierząc, że jej własny syn mógłby zrobić coś takiego.

Anna powiedziała, że nie puści mnie nigdzie indziej. Pościeliła mi łóżko w moim pokoju, gdzie wszystko było takie przytulne i spokojne.