Historia złodzieja, który wzbudzał strach i przerażenie, rozpoczęła się w urokliwej wiosce Sromowce Wyżne koło Szczawnicy. Mężczyzna ten nosił imię Andrzej Szczerba-Bazaliński, znany także jako "postrach Podhala". Jego życie stworzyło mroczną opowieść przypominającą legendę o słynnym Janosiku.

Andrzej Szczerba-Bazaliński zaczynał swoją przestępczą karierę od drobnych kradzieży i rozbojów, zdobywając szybko reputację żądnego pieniędzy bandyty. Nawet w młodym wieku nie cofał się przed kradzieżami kur sąsiadom, zabieraniem papierosów rówieśnikom i stosowaniem przemocy wobec tych opornych.

Jego zamiłowanie do łatwego zysku przerodziło się w organizację złodziejskiej szajki, która terroryzowała mieszkańców od Nowego Targu do Szczawnicy.

Nawet po kilku latach spędzonych w więzieniu, gdzie jego szajka trafiła latem 1921 r., Andrzej Bazaliński nie zamierzał zrezygnować ze swojego przestępczego trybu życia. Po wyjściu na wolność odbudowywał swoją bandę, powracając do rabunków, kradzieży i podpaleń.

Podhalańscy górale ponownie odczuli atmosferę strachu, a prasa opisywała go jako dzikiego zwierza, który raz skosztowawszy krwi ludzkiej, nie cofał się przed niczym.

Popularne wiadomości teraz

"Dzięki mojej matce mam teraz trzecią żonę. Nie wpuszczam jej do domu. Mam już dość tej kontroli"

"Mój mąż odmówił zarejestrowania mnie w mieszkaniu, ale nie odmówił zarejestrowania przyjaciela: oczywiście, że mu ufa"

"Pewnego dnia otrzymałem telefon, który zmienił moje życie, była to córka znajomego: powiedziała, że nie żyje"

"Swatowie zostali u nas na trzy dni. Wyjechali, a nam brakowało wielu rzeczy w domu. Wydaje się, że to drobiazg, ale jest nieprzyjemne"

Uzbrojeni w broń palną, Bazaliński i jego bandyci atakowali wsie, rabując dobytek górali. Zbójecka natura sprawiła, że czuli się bezkarni, dosiadając swoich małych rączych koników i znika...

Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT
Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT
Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT

Po odbyciu ośmiu lat w więzieniu, Bazaliński nie zrezygnował ze swojego przestępczego trybu życia. Odbudowując swoją bandę, powrócił do rabunków, kradzieży i podpaleń, przywracając atmosferę strachu na Podhalu. Jego dzikie i bezwzględne czyny okrzyknięto opowieściami, które krążyły po całym regionie.

Jednym z najokrutniejszych epizodów w historii Bazalińskiego był morderstwo w podzakopiańskiej Zońkówce. Góralska chałupa padła ofiarą włamania, a Reginę Chycową-Mulik zaatakowano brutalnie. Pomimo desperackich próśb o łaskę, Andrzej nie zważając na nic, uderzył siekierą, aż ostrze roztrzaskało jej głowę.

Noc z 22 na 23 listopada 1930 r. pozostanie w pamięci jako moment, gdy życie tej góralki zostało brutalnie przerwane. W chałupie przebywali także dwaj wnukowie, 9-letni Janek i 6-letni Jędrek, oraz służąca Anna Mąkówna. Młody Jędrek był jedynym świadkiem, który przetrwał krwawą masakrę. Ranny i obficie krwawiący, dotarł do rodziców, przekazując im horror, który widział.

Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT
Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT
Andrzej Szczerba-Bazaliński, screen YT

Los Andrzeja Szczerba-Bazalińskiego obrócił się przeciwko niemu, gdy został osaczony przez policję po kilku miesiącach grabieży. Pomocą okazały się podhalańskie góry, które miały już dość terroryzowania przez cygańskiego watażkę. Przewieziony do więzienia w Nowym Sączu, Bazaliński nie załamał się. Świadomy konsekwencji recydywy, postanowił za wszelką cenę uciec.

3 czerwca 1934 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu skazał go na karę śmierci przez powieszenie. Choć podjął próbę ucieczki i samobójstwa, nie udało mu się uniknąć kary. 9 grudnia 1934 r. "postrach Podhala" zawisł na szubienicy, kończąc swoją krwawą i bezwzględną historię. Andrzej Szczerba-Bazaliński zmarł w wieku niespełna 35 lat, pozostawiając po sobie legendę, która wciąż budzi mieszane uczucia na tych malowniczych, podhalanskich terenach.