Matka z jakiegoś powodu zawsze bardziej kochała moją starszą siostrę, rozdając jej pierniki, a mnie – szlabany.

Tak trwało całe moje dzieciństwo i lata szkolne. Dostanie się na studia było bezproblemowe; wtedy matka nawet nie zapytała, gdzie się dostałem, gdzie znajduje się moje akademik.

Po pierwszym roku, wracając na wieś, zdałem sobie sprawę, że mnie tam nikt nie oczekiwał, więc, spotkawszy się z kilkoma przyjaciółmi, znów wróciłem do akademika.

Pięć lat minęło niezauważenie. Dzwoniłem do matki, składając życzenia z okazji urodzin i Nowego Roku, ale zamiast wdzięczności zawsze pytała, czy nie mam jakichś dochodów, żeby pomóc jej i siostrze.

Wtedy nie miałem dochodu, poza podwyższoną stypendium. W mieście szybko się rozchodziło, a rodzina znów postanowiła, że po prostu nie chcę z nimi rozmawiać, i po czterech latach rzeczywiście straciłem zainteresowanie nimi.

Popularne wiadomości teraz

"Nie ufaj Lisie, to zła osoba. Znam ją od 20 lat". To nie powstrzymuje jej przed korzystaniem z usług twojego męża

"Skąd masz takie drogie ubrania, mój kochanek mi je dał": krzyknął mężczyzna, gdy znalazł ubrania, które ukrywała jego żona

"Kiedyś skończyły mi się pieniądze i byłam w innym mieście. Nie miałam ani grosza w portfelu, więc zadzwoniłam do męża, ale on mnie zaskoczył"

Żaden z gości na weselu nie miał pojęcia, że para młoda ledwo się zna, ale Anna nie spodziewała się, że będzie to znak od losu

Notarialny list spadł na mnie jak grom z jasnego nieba. Odwiedzając biuro i rozmawiając z notariuszem, dowiedziałem się, że dziadek, ojciec mojego ojca, postanowił po swojej śmierci przekazać mi swój dom na przedmieściach.

Nie wiem, dlaczego mi się tak podobałem, przecież bezpośrednim spadkobiercą był mój ojciec, którego zupełnie nie pamiętałem i nigdy bym go nie poznał, gdybym go spotkał.

Najprawdopodobniej ona powiedziała matce o moim spadku. Widząc na telefonie numer matki, byłem zdziwiony – to był jej pierwszy telefon do mnie.

Jednak zdziwienie szybko minęło, gdy usłyszałem, że mojej siostrze trzeba pomóc w sprawie mieszkania. Matka chciała, abym sprzedał dom i oddał pieniądze siostrze na zakup mieszkania. To nie mieściło się w moich planach, o czym poinformowałem matkę.

Przez dość długi czas próbowała mnie przekonać; dzwoniła też siostra, skarżyła się na swoje nieszczęśliwe życie, a gdy zapytałem, czy wie, jak żyłem przez te wszystkie lata, siostra nagle zamilkła.

Po pół roku przejąłem prawa do spadku, potem sprzedałem dom z sukcesem, i w dniu naszego ślubu z Natalią mieliśmy już własne dwupokojowe mieszkanie, w którym teraz mieszkamy.

A z matką i siostrą nie rozmawiam. Nie mogły mi wybaczyć, że zdobyłem mieszkanie, nie zwracając uwagi na ich prośby i żądania oddania mojego spadku im.