Spędziliśmy cały wieczór w swoim towarzystwie i spacerowaliśmy po mieście aż do wschodu słońca. Później zaczęliśmy się spotykać. To był najlepszy okres w moim życiu.

Andrzej był bardzo delikatnym i opiekuńczym facetem. Sześć miesięcy później pobraliśmy się. Nie mieliśmy wielkiego wesela: byli na nim moi rodzice i kilku krewnych, a także jedyny przyjaciel pana młodego.

Po ślubie przeprowadziliśmy się do mieszkania moich rodziców, ponieważ nie chciałam mieszkać z teściową. Mój mąż zawsze mi mówił, że ma bardzo napięte stosunki ze swoimi krewnymi, więc prawie ich nie znałam.

Mieszkaliśmy razem, Andrzej poszedł do pracy, a ja byłam na ostatnim roku studiów. Później zaszłam w ciążę. Na USG powiedziano mi, że będę miała bliźniaki. Byłam bardzo zdezorientowana, bo nie wiedziałam, jak zmieścimy się wszyscy w dwupokojowym mieszkaniu.

Andrzej zapewnił mnie, że wyjedzie za granicę i zarobi na własny dom. Poród poszedł dobrze, ale potem zaczął się horror. W domu nie było nikogo do pomocy. Wszyscy pracowali, a ja po prostu nie mogłam sobie poradzić z dwójką dzieci w tym samym czasie.

Popularne wiadomości teraz

"Gdy tylko pensja mojego męża wzrosła, wszystkie obowiązki w domu spadły na moje barki: teraz zachowuje się jak dyrektor"

"Poszłam na randkę z bardzo miłym mężczyzną, byłam nim zafascynowana przez cały wieczór, dopóki czegoś nie zrobił"

"Przestałam dawać pieniądze mojej matce i siostrze i natychmiast przestałam być mile widzianym gościem w ich domu"

"Moja synowa domaga się kredytu hipotecznego, mimo że mieszkamy we własnym mieszkaniu. Mówi, że myśli o mężu, ale ja jej nie wierzę"

Chłopcy dorastali, a nasze wydatki rosły, więc mój mąż postanowił wyjechać do pracy za granicę. Na początku byłam zdenerwowana, ale powiedział mi, że wyjeżdża tylko na sześć miesięcy i w tym czasie nic się nie wydarzy.

Wyjechał przed matką, ale kilka godzin później przyjechał nie sam, ale z synem Adamem. Został z nimi przez chwilę i spuścił głowę. Byłem w szoku. Jak się okazało, to był mój syn Andrzej. Cały czas mieszkał z babcią, bo mój mąż nie chciał mi powiedzieć, że został ojcem.

Przede mną był żonaty z Martą, z którą ożenił się, bo zaszła w ciążę po jednej wspólnej nocy. Od samego początku była dziwna. Jednak po porodzie dziewczyna zaczęła cierpieć na długotrwałą depresję.

Nie akceptowała dziecka i chciała je porzucić. Rozwiedliśmy się więc, a mój mąż zabrał Adama. Kiedy mnie poznał, zdecydował, że Adam będzie mieszkał z matką i przez cały ten czas pilnował, żebym o niczym nie wiedziała.

Dziś wrócił do domu, aby pożegnać się z rodziną i zostawić pieniądze dla syna. Ale matka Andrzeja powiedziała, że źle się czuje i nie będzie w stanie dłużej wychowywać Adama. Mężczyzna nie miał innego wyjścia, jak zabrać syna do nas.

Spojrzałam na chłopca i moje serce przeszył ból. Adam patrzył na mnie jak upolowane zwierzę. Było mi go bardzo żal, ponieważ był tylko dzieckiem i dorastał jako sierota, a jego rodzice wciąż żyli.

Postanowiłam zatrzymać chłopca z nami. Mężczyzna podziękował mi i poszedł w swoją stronę. Adam okazał się wspaniałym chłopcem, który pomagał mi we wszystkim. Czekałam na Andrzeja pół roku, ale nigdy do nas nie wrócił.

Nie wiedziałam, co mam zrobić sama z trójką dzieci na rękach. Czekałam na męża dziesięć lat, aż dowiedziałam się, że ma już inną kobietę w obcym kraju.

Adam był bardzo inteligentny, skończył szkołę ze złotym medalem i sam dostał się do instytutu. Później został najlepszym programistą w naszym mieście. Pewnego dnia Adam przyszedł i kazał mi się ubrać. Zamierzał pokazać nam niespodziankę, którą przygotowywał przez dwa lata.

Wysiedliśmy z samochodu w pobliżu dwupiętrowej rezydencji. Syn wręczył mi kluczyki i kazał wejść pierwszy. Byłam w szoku. Adam zbudował nam dom i cały czas go ukrywał. Dzieci były wniebowzięte, ponieważ teraz każde z nich miało swój własny pokój.

I tak oto w ciągu kilku lat syn spełnił długo skrywaną obietnicę ojca.