Adam był w pełni zamożnym facetem: miał duże mieszkanie, nowy samochód i markowe ubrania. Wszystko to czyniło go jednym z najbardziej pożądanych facetów na naszej uczelni.

A ja byłam zwykłą dziewczyną, niczym nie różniącą się od innych. Prawie z nikim nie rozmawiałam, bo nie chciałam, żeby ktokolwiek wiedział o moim ciężkim życiu.

Moi rodzice powoli się upijali, a ja zaczęłam pracować w wieku 14 lat, żeby przeżyć. Zaczęłam szyć rzeczy na zamówienie. Ale były też chwile, kiedy nie miałam wystarczająco dużo pieniędzy, więc myłam wejścia.

Pewnego dnia zostałam zaproszona na imprezę, na której byli wszyscy moi koledzy z klasy i oczywiście Adam. Nie kupiłam nowej sukienki, bo nie miałam na to pieniędzy. Dlatego postanowiłam uszyć ją sama. Nie nosiłam często makijażu, więc nałożyłam trochę tuszu na rzęsy i błyszczyk. Sąsiadka pomogła mi z włosami i byłam gotowa.

Nikt nigdy wcześniej nie widział mnie w takim stanie, więc rzucano mi pełne podziwu spojrzenia. Byłam trochę nieśmiała z powodu tej uwagi, więc chciałam jak najszybciej stamtąd uciec. Ale gdy wybiegałam z mieszkania, Adam dogonił mnie i zaproponował podwiezienie. Zgodziłam się.

Popularne wiadomości teraz

"Moja teściowa uważa, że mój mąż postąpił szlachetnie, ponieważ poczekał z rozwodem, aż skończę urlop macierzyński"

"Poszłam na randkę z bardzo miłym mężczyzną, byłam nim zafascynowana przez cały wieczór, dopóki czegoś nie zrobił"

"Przestałam dawać pieniądze mojej matce i siostrze i natychmiast przestałam być mile widzianym gościem w ich domu"

"Mój mąż naśmiewał się ze mnie, myśląc, że bycie gospodynią domową jest łatwe: dobrze, że później zmienił zdanie"

Postanowiłam jednak podać mu adres domu, który znajdował się przecznicę od mojego. Nie chciałam mu pokazywać, gdzie naprawdę mieszkam. Od tego momentu zaczęliśmy spędzać ze sobą więcej czasu, ciągle rozmawialiśmy, a potem zakochaliśmy się w sobie. Wtedy zaczęłam zdawać sobie sprawę, że Adam był zupełnie normalnym facetem, który nie dbał o status społeczny dziewczyny.

Ale później koledzy z klasy dowiedzieli się wszystkiego o mojej rodzinie, pracy na pół etatu i domu. Zaczęli się ze mnie nabijać i bałam się, że Adam może się o tym dowiedzieć. Czy on chce żebraczkę? Wtedy zdecydowałam, że nie i poszłam do dziekanatu złożyć podanie o urlop naukowy.

Pomyślałam, że po roku wszyscy o mnie zapomną i zacznę wszystko od nowa. Oczywiście teraz nigdy bym tego nie zrobił, ale wtedy wydawało mi się to słuszne. Aby zakończyć tę historię na zawsze, postanowiłam zmienić swój numer telefonu. Okazało się jednak, że nie było to tak proste, jak sobie wyobrażałem. Dwa miesiące później dowiedziałam się, że jestem w ciąży.

Pracowałam więc w ciągu dnia, a w nocy płakałam w poduszkę i nie wiedziałam, co dalej. Moi rodzice zaczęli żądać ode mnie pieniędzy, a mój ojciec nawet raz mnie uderzył. Życie z dnia na dzień stawało się coraz gorsze. Kiedy stara przyjaciółka mojej mamy dowiedziała się o tym, szybko zabrała mnie do siebie.

Opowiedziałam jej o wszystkim, a ona mnie wsparła. Była pierwszą osobą, która zobaczyła mojego nowo narodzonego syna. Był tak piękny, że wstawałam nawet w nocy, aby podziwiać jego blond włosy i niebieskie oczy.

Następnego dnia otrzymałem bardzo nieoczekiwaną wiadomość. Napisał do mnie Adam. Napisał, że bardzo mnie kocha i chce jak najszybciej zobaczyć mnie i mojego synka. Nigdy nie zapomnę strachu i wstydu, które czułam, gdy stałam tam z dzieckiem w ramionach, a mój Adam był za drzwiami.

Byłam taką idiotką! Jak mogłam zrezygnować z tych miesięcy prawdziwego szczęścia z moim ukochanym? Ale kiedy zobaczyłam Adama, nie obwiniał mnie o nic, tylko mocno przytulił i powiedział, że mnie kocha. Widziałam to nawet w jego oczach.