Kiedy moja teściowa dowiedziała się o tym, przyszła do mojego mieszkania. Myślałam, że przyszła ze mnie zakpić, ale kazała mi się spakować i przyjechać do mnie z wnuczką.

Próbowałam odmówić — czułam się bardzo niekomfortowo. Moja teściowa i ja kłóciłyśmy się z różnym skutkiem od kilku lat. Żadna z nas nigdy nie usłyszała miłego słowa od drugiej. A potem, kiedy dowiedziała się o mojej trudnej sytuacji, matka mojego męża była jedyną osobą, która wyciągnęła do mnie pomocną dłoń.

Nawet moja własna matka powiedziała, że nie ma dla mnie miejsca w jej domu. Moja starsza siostra była temu przeciwna, ona i jej dzieci mieszkają z moją matką, a moja matka przez całe życie tańczy do jej melodii.

Po raz pierwszy podziękowałam teściowej z głębi serca. Pomachała mi i wzięła swoją wnuczkę z moich ramion.

Spakowałam swoje rzeczy i przeprowadziliśmy się do domu teściowej, zwolniła dla nas duży pokój i przeprowadziliśmy się do małego. Mrużyłam oczy ze zdumienia, a teściowa powiedziała mi, że dziecko potrzebuje przestrzeni, bo niedługo zacznie raczkować z całych sił. A ja sama nie potrzebuję dużo miejsca. Rozgość się, obiad jest za godzinę.

Popularne wiadomości teraz

"Moja teściowa uważa, że mój mąż postąpił szlachetnie, ponieważ poczekał z rozwodem, aż skończę urlop macierzyński"

"Gdy tylko pensja mojego męża wzrosła, wszystkie obowiązki w domu spadły na moje barki: teraz zachowuje się jak dyrektor"

"W sklepie zauważyłam dość efektowną parę, która pomimo drogiego wyglądu nie podobała mi się: ubrania nie są najważniejsze"

"Kiedy mój były mąż poprosił mnie, żebym do niego wróciła, myślałam, że za mną tęskni: wszystko okazało się prostsze, potrzebował sprzątaczki"

Na kolację zaproponowała mi warzywa gotowane na parze i gotowane mięso, mówiąc, że muszę coś zjeść, bo trzeba nakarmić dziecko. Jeśli nie jesteś zadowolony z tego asortymentu, kupimy coś innego.

Nie mogłam dłużej tego znieść i wybuchnęłam płaczem. Jej życzliwe podejście było tak nieoczekiwane, że wzruszyłam się do głębi. Nikt nigdy nie troszczył się o mnie i moją córkę tak bardzo, jak ta kobieta, którą zawsze uważałam za głównego wroga w moim życiu. Przytuliła mnie i uspokoiła.

Przez łzy wyjaśniłam teściowej, że nie spodziewałam się po niej takiej dobroci i podziękowałam jej. Teściowa wyjaśniła, że to jej wina — wychowała syna na tak nieodpowiedzialnego człowieka, a teraz naprawi to, co zrobił, najlepiej jak potrafi. Chodź, umyj twarz i idź spać. Ranek jest mądrzejszy niż wieczór.

Pierwsze urodziny naszej córki świętowaliśmy we trójkę: ja, moja córka i moja teściowa — nasza ukochana babcia i anioł stróż. Po położeniu naszej córki do łóżka na drzemkę piliśmy herbatę i jedliśmy ciasto w kuchni, kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi. Teściowa poszła otworzyć.

Słysząc głos męża, zbladłam. Bałam się, że teściowa ich wpuści i wyrzuci mnie i córkę. Łzy napłynęły mi do oczu. Ale ona je odesłała.

Bardzo się myliłam co do teściowej i teraz wstydzę się tej bezsensownej wrogości. Moja teściowa stała się nawet nie moją drugą matką, ale pierwszą.

Moja teściowa i ja mieszkałyśmy pod jednym dachem przez 6 lat, dopóki nie wyszłam za mąż. Na moim ślubie zajęła honorowe miejsce jako matka panny młodej. Moja córka chodzi do szkoły, a najmłodszy syn wkrótce przyjdzie na świat. Moja teściowa z niecierpliwością czeka na narodziny swojego wnuka.