Co więcej, prawie wszyscy moi znajomi zdradzali swoje dziewczyny i żony. I jakoś uważali to za normalne. Mówili, że wszyscy mężczyźni mają to w naturze, o ile ich żony się o tym nie dowiedzą.

Nie rozumiałem tego stanowiska. Mój tata wychował mnie w taki sposób, że przed ślubem można robić, co się chce. Ale jeśli wybrałeś kobietę, z którą chcesz spędzić resztę życia, urodzić i wychować dzieci, to bądź miły, bądź jej wierny i szanuj ją.

Przez pierwsze dziesięć lat wszystko było w porządku z Joanną i ze mną. I to pomimo tego, że mieliśmy trójkę dzieci, wybudowaliśmy własny dom i spłaciliśmy kredyt na samochód.

Oczywiście zdarzały się kłótnie i afery, ale mimo to zawsze ze sobą rozmawialiśmy, staraliśmy się znaleźć kompromis, nie bawiliśmy się w „ciszę” i rozwiązywaliśmy wszystkie pojawiające się problemy.

W jedenastym roku naszego małżeństwa zacząłem zauważać, że nasz związek zdaje się słabnąć. Mimo że prawie nigdy się nie kłóciliśmy. Po prostu żyliśmy razem jak ludzie, którzy dobrze znają swoje nawyki, ale robią wszystko, aby nie przeszkadzać partnerowi.

Popularne wiadomości teraz

"Poszłam na randkę z bardzo miłym mężczyzną, byłam nim zafascynowana przez cały wieczór, dopóki czegoś nie zrobił"

"Przestałam dawać pieniądze mojej matce i siostrze i natychmiast przestałam być mile widzianym gościem w ich domu"

"Mój mąż naśmiewał się ze mnie, myśląc, że bycie gospodynią domową jest łatwe: dobrze, że później zmienił zdanie"

"Moja synowa domaga się kredytu hipotecznego, mimo że mieszkamy we własnym mieszkaniu. Mówi, że myśli o mężu, ale ja jej nie wierzę"

Namiętność, romantyzm i czułość zniknęły z naszego związku. Moja żona robiła mi śniadania, prała skarpetki i upewniała się, że idę do pracy w wyprasowanej koszuli i czystych butach. Ale robiła to nie z miłości, ale jakby był to nawyk, który wypracowała przez lata.

Przynosiłem do domu pensję, pomagałem w pracach domowych, kupowałem artykuły spożywcze i opiekowałem się dziećmi na czymś w rodzaju autopilota. Moja żona i ja prawie nigdy nie byliśmy sami, a jeśli już, to zawsze mieliśmy coś ciekawszego do roboty: książkę, telefon, film itp.

Później zdałem sobie sprawę, że brakowało mi jakiegoś ciepła, romansu, nowych doznań. Nawet zwykłej rozmowy na wspólne tematy. I podzieliłam się tym z koleżankami.

„Cóż, dlatego mężczyźni mają kochanki” - odpowiedzieli mi - „Nie chodzi o to, żeby zostawić żonę i dzieci. Nie, po prostu zyskujesz nowe emocje, stajesz się szczęśliwszy, a życie zaczyna nabierać nowych barw”.

Odpowiedziałem, że nie mam zamiaru tego robić. Wtedy jeden z moich przyjaciół zasugerował, żebym po prostu zarejestrował się na portalu randkowym pod innym nazwiskiem ze zdjęciami kogoś innego i po prostu czatował.

„To nie oszustwo” - powiedział.

Postanowiłem spróbować. I nagle zdałam sobie sprawę, jak bardzo się bałam. Przez tyle lat zapomniałam nawet, jak to jest zacząć rozmawiać z innymi kobietami. Ale wszystko okazało się nie takie trudne.

Zacząłem rozmawiać z różnymi uroczymi i interesującymi dziewczynami. Z jedną z nich odkryliśmy, że uwielbiamy to samo uniwersum fantasy i spędziliśmy tygodnie dyskutując o postaciach, niespójnościach w fabule, zaletach i wadach nowego serialu i tak dalej.

Druga flirtowała bardziej otwarcie. Powiedziała, że jestem bardzo przystojny. Mimo że zdjęcia nie były moje, z jakiegoś powodu miło było to przeczytać. A w trakcie naszej korespondencji zauważyła, że mam duże poczucie humoru i umiem prowadzić dialog. To też było miłe, bo nie pamiętam, kiedy moja żona powiedziała o mnie coś miłego.

Na początku wszystko było fajnie i korespondowałem z kilkoma kobietami. Ale stopniowo każda z nich zaczęła sugerować, że nadszedł czas, abyśmy spotkali się osobiście. Wtedy zacząłem szukać wymówek i złościć się.

Jedna od razu napisała, że nie jest zainteresowana i zablokowała mnie, a druga nadal próbowała dowiedzieć się, co się dzieje. W końcu wyznałem jej wszystko i powiedziałem szczerze, że chciałem się tylko porozumieć.

Wtedy zaproponowała mi przyjacielskie spotkanie. Powiedziała, że tak dobrze nam się rozmawiało przez e-mail i że prawdopodobnie fajnie byłoby spotkać się osobiście. Jednocześnie obiecała, że wszystko pozostanie tajemnicą i będziemy komunikować się wyłącznie w przyjazny sposób.

I nie wiem, czy się na to zgodzić, czy nie. Z jednej strony jestem naprawdę zainteresowany tą kobietą, bez wulgarnego tła. Z drugiej strony, umawianie się z inną kobietą za plecami mojej żony wydaje się być rodzajem zdrady.