Nauczyli mnie, czym jest ambicja. Poważnie wierzę, że odrobina arogancji nigdy nie jest zła dla nikogo. Ktoś może powiedzieć, że jesteś arogancka i będziesz tak myśleć. To o wiele lepsze niż bycie szarą myszką w zatłoczonym minibusie. "Och, zajmij moje miejsce. Nie jest mi trudno stać prosto w tym śmierdzącym autobusie i jechać do pracy". I tak każdego dnia.

Kiedy miałem 20 lat, wyprowadziłem się od rodziców. Kupili mi mieszkanie w nowym budynku. Nie było zbyt duże, ale nie byliśmy też milionerami. Było odnowione, z dobrą instalacją wodno-kanalizacyjną, a co najważniejsze, w bardzo malowniczej okolicy. Moje mieszkanie to moje miejsce mocy. Jeśli mój przyszły mąż nie kupi nam prywatnego domu, chcę mieszkać w obecnej okolicy. Ale oczywiście w większym mieszkaniu. I fajnie by było, gdyby miało dwa piętra. Podoba mi się taki układ.

Niestety, współcześni mężczyźni są coraz gorsi. Nie zmyślam, wszyscy wiecie o czym mówię. Nie muszę wybierać spośród moich rówieśników. Za mało się bawią i za mało zarabiają. W pracy nie mają praktyki ani wiedzy. W związkach nie wiedzą, czego chcą. I nie wiedzą, czym jest ambicja. Mają też nową "sztuczkę": obwiniają całą płeć żeńską za swoje niepowodzenia. Mówią, że my, kobiety, w ogóle nie chcemy pracować, tylko żądamy pieniędzy, nowych prezentów i innych tego typu rzeczy.

Kto mógłby powiedzieć tym chłopcom, dlaczego nowoczesnej kobiecie w końcu udało się podnieść głowę? Przecież wcześniej nie miała nawet prawa głosu. Jedynie możliwość wyjścia za mąż, posiadania dzieci i wykonywania prac domowych.

A potem pytają, gdzie podziały się kobiety naukowcy z przeszłości? Wciąż tam są, gotując owsiankę dla swoich mężów-robotników! A jeśli pomyśleć o zdrowiu kobiet, sile fizycznej i fakcie, że czasami po prostu nie możemy znaleźć dla siebie miejsca... Prezenty w ich oczach wydawałyby się dziecięcym bełkotem, możesz mi wierzyć.

Popularne wiadomości teraz

"Mamy z przyjaciółką po 60 lat. Postanowiłyśmy zamieszkać razem i wynająć mieszkanie"

"Czy to normalne, że jakiś tam kolega podrywa moją żonę i przyjaźni się z moim synem. Postanowiłem poobserwować"

„Jesteś tu nikim. Boję się, wpuszczać cię na próg, nie wiem, co robiłaś przez te 15 lat we Włoszech": trudno uwierzyć, że tak mówi moja matka"

"Mąż zapragnął łatwych pieniędzy i proponuje mi, żebym została matką za pieniądze. Za bardzo duże pieniądze"

W związku z tym zaczęłam zwracać większą uwagę na starszych mężczyzn. Oczywiście nie starych. Ale czterdziestoletni przystojni mężczyźni często potrafią oczarować swoją męską brutalnością i inteligentną rozmową. I nawet w tym czasie mają coś za duszą. Nie, nie zrozum mnie źle. Mówię wyłącznie o samotnych mężczyznach.

Interesuje mnie rodzina i przyszłość. Dlatego mój mężczyzna nie powinien mieć żony, długów, dzieci z poprzedniego małżeństwa i nadziei, że pewnego dnia zostanę kurą domową. To jest mój program minimum. Ale, niestety, czasami zdarzają się porażki. I nie wstydzę się o tym opowiedzieć.

W każdym razie poznałam pewnego Mikołaja. Był dość reprezentacyjnym mężczyzną, wysportowanym. Był dobrze ubrany i nie wstydził się mówić o swojej pracy. Krótko mówiąc, byłam z niego zadowolona. Nie lubię rozmawiać o niczym przez długi czas w mediach społecznościowych. W Internecie jest mnóstwo zabawnych żartów, ale banały, a tym bardziej wulgaryzmy, nie są dla mnie.

Mikołaj zdawał się to wyczuwać i zaprosił mnie do przytulnej kawiarni. Na herbatę i słodycze. Generalnie jestem obserwatorem postaci. Ale w takich przypadkach mamy z nią umowę: ona nie przybiera na wadze, a ja zobowiązuję się kupować więcej warzyw. I jak na razie to działa.

Muszę przyznać, że pierwsza część wieczoru poszła bardzo dobrze. Albo zmienił się szef kuchni w ich kawiarni, albo moja towarzyszka miała na mnie taki wpływ, ale jedzenie naprawdę mi smakowało. A rozmowa była interesująca.

Po wszystkim Mykoła spojrzał na zegarek i zasugerował, żebym zaczął się pakować. Sam zapłacił rachunek i był bardzo miły. I tak bardzo nie chciałem zostać w domu, że zasugerowałem mojemu "młodemu człowiekowi", abyśmy kontynuowali wieczór gdzie indziej. Na przykład, żebyśmy poszli do baru karaoke. Jest tam szisza i można zamówić jedzenie. I lepiej się poznać.

Mikołaj z uśmiechem na twarzy szybko się zgodził. Podobało mi się, że nie musiał błagać. Tak powinno być, gdy mąż jest liderem i wie, czym jest ambicja. Zaczęła się druga połowa wieczoru, która podobała mi się jeszcze bardziej niż pierwsza.

Zaśpiewaliśmy kilka piosenek, wypiliśmy wiele smacznych i mocnych drinków, jedliśmy do syta i dużo się śmialiśmy. "Nawet jeśli nic się nie wydarzy w przyszłości, cieszę się, że poznałam tego człowieka. Prawdopodobnie jest nawet świetnym przyjacielem". Tak myślałem, dopóki pracownik nie przyniósł nam rachunku. Kolya spojrzał na mnie z zadowolonym uśmiechem i wręczył mi rachunek, jednocześnie rozpraszając się wersem nowej piosenki, którą zamówił.

Jak można sobie wyobrazić, nawet nie pomyślał o zapłaceniu. Alphonse, oszust? Tajny pracownik karaoke? Nie, po prostu mój towarzysz, jak się okazuje, dużo podróżuje. Szczególnie po Europie. A w Europie, jak się okazało, rachunek płaci osoba, która go zaprosiła. Czyli inicjator spotkania.

W związku z tym zapłacił za herbatę i ciastka, a ja zapłaciłem za wszystko, co jedliśmy, piliśmy i śpiewaliśmy później. Po rosnącej przerwie i moim charakterystycznym "rozczarowanym" spojrzeniu w kierunku Koli (na które nie zareagował), zdałem sobie sprawę, że mam kłopoty. Jestem wdzięczny moim rodzicom za dodanie do mojej karty awaryjnej na wszelki wypadek. Musiałam zaszaleć, ale nie upaprałam się w błocie.

Oczywiście była to nasza pierwsza i ostatnia randka. Nigdy więcej nie będę miał nic wspólnego z taką osobą. Ale jest jeszcze coś, co jest tutaj ważne. W Europie i Ameryce mężczyźni płacą za siebie w kawiarniach. To ich zwyczaj i nie ma sensu o tym dyskutować. Ale my nie jesteśmy Stanami Zjednoczonymi. Myślę, że tutaj nie możemy tego robić. Nie pobieramy opłat od mężczyzn za marnowanie naszego czasu na ich głupie zaloty, ani za zwracanie na nich uwagi w ogóle. A powinniśmy.

Więc następnym razem, gdy będziesz przygotowywać się do randki z nowym mężczyzną, zastanów się, czy naprawdę tego potrzebujesz. Kto zapłaci za twój nowy manicure, makijaż i taksówkę w klasie biznes? Nikt? Może więc lepiej zostać w domu i obejrzeć w końcu ten nowy serial, który wszyscy zachwalają? A mąż niech siedzi i zastanawia się, czy jego bukiet miętowych róż jest wart uwagi. Myślę, że to rozwiązanie będzie korzystne dla wszystkich.