Wszystko było w porządku, ale mój mąż nie chciał przeprowadzić się do miasta, wymyślał różne wymówki.

Musiałam podróżować tam i z powrotem i organizować swoją pracę tak, aby przez połowę tygodnia być z mężem w regionie, a przez resztę w metropolii. Nie mogłam zrozumieć dziwnego przywiązania mojego męża do chłopskiego życia.

Rok później dowiedziałam się, że jestem w ciąży, a mój mąż zaczął nalegać, abyśmy mieszkali w wiosce, dopóki dziecko nie skończy 3-4 lat "dla dobra dziecka".

Od tego wszystko się zaczęło! Pewnego razu, gdy byłam już w 6 miesiącu ciąży, powiedziałam teściowej, że gdy urodzi się chłopiec, nie będzie żadnych gości, dopóki nie skończy 1 miesiąca, tylko mama, tata, dziadkowie.

Teściowa nic nie powiedziała, ale już następnego dnia Krzysztof zrobił mi odprawę. Okazało się, że mama przekręciła wszystkie moje słowa tak, aby pasowały do jej własnej interpretacji.

Popularne wiadomości teraz

"Mój mąż wciąż domaga się, abym zameldowała go w moim domu. Ale nie dał ani grosza na budowę i utrzymanie rodziny"

"Przez całe życie staraliśmy się z mężem dbać o nasze dzieci i wychowywać je na uczciwych ludzi, ale porzucili mnie na starość"

"Chciałam odpocząć u mojego syna, ale przyjechałam i całe dnie spędzałam sprzątając jego mieszkanie: jak można zrobić to własnej matce"

"Kupiłem mieszkanie na własną rękę i zamiast się cieszyć, moi rodzice zrobili skandal i nie chcą się już ze mną komunikować"

Według teściowej zabroniłam bliskim krewnym męża - jego matce i ojcu - widywać nienarodzone dziecko.

Dosłownie jej słowa brzmiały mniej więcej tak: "Oto kolejny, który nie chce nam dać wnuka". Nawiasem mówiąc, ta rodzina ma jeszcze jednego syna, którego żona faktycznie zabroniła mężowi zostawić ich dziecko z moją teściową.

To nieporozumienie było pierwsze, ale nie ostatnie. Potem teściowa zaczęła sugerować mężowi, że dziecko nie jest jego, że zabrałam je na spacer. Czubkiem góry lodowej było stwierdzenie, że ich rodzina nie wierzy w wyniki badań i że urodzi się dziewczynka.

Anna tak bardzo chciała mieć wnuczkę. Urodził się chłopiec, jakby na przekór teściowej, wyglądający dokładnie jak mężczyzna, nawet z charakterystycznymi dołeczkami w policzkach.

Kiedy Daniel miał 3 miesiące, znów zaczęłam jeździć do miasta, żeby zarabiać pieniądze. Mój mąż nie był w stanie wyżywić rodziny. Pracowałam, jeździłam między miastem a wsią, a moja kochana mama ciągle podburzała Krzysztofa przeciwko mnie.

Teraz, jej zdaniem, znalazłam sobie w mieście kogoś innego. Generalnie mama Anna dopięła swego i mój mąż złożył pozew o rozwód. Niczego nie wyjaśnił. W domu wszczął awanturę, a ja z synem na ręku poszłam mieszkać do koleżanki.

Nie było miejsca w przedszkolu w mieście, a ja nie mogłam utrzymać pracowni z powodu ciągłych kłótni i chorób dziecka, więc ją zamknęłam. Zostawiłam męża bez hrywien w kieszeni, bez pracy i z dwuletnim dzieckiem na rękach.

Było bardzo ciężko, ale znalazłam dobrą pracę w centrum dzielnicy i kupiłam mały dom. Mój były mąż spędził całe 2 lata imprezując i grając w czołgi na komputerze.

Rok temu jego kochana mamusia wpadła na pomysł odebrania mi dziecka, a nasz były tatuś poszedł do kuratorium z kneblami. Przyszła kontrola, a sąsiedzi się dziwili, mówiąc, że skoro odwiedzają takie matki, to wszystkim w Polsce powinno się odbierać dzieci.

Opieka męża i teściowej nie pomogła, ruszyli dalej. Napisał pozew, że chce widywać dziecko dwa razy w miesiącu. Wtedy przeszedłem do ofensywy z kontrpropozycją, aby zobowiązać go do komunikowania się z dzieckiem przez co najmniej 20 godzin tygodniowo lub 2 całe dni. Sędzia z trudem powstrzymała śmiech.

"Teraz wydaje się, że namiętności się uspokoiły, mój mąż zaczął pomagać w pracach domowych i odwiedzać nas. W pewnym momencie chciałam wybaczyć i wrócić do siebie.

Przez dwa miesiące przyglądała się uważnie i oto, co zobaczyła w domu: od dwóch lat nie ma w nim nic nowego ani dobrego. Używa tylko tego, co zostało ze mnie i Daniila, reszta to stare rupiecie jego rodziców.

Mężczyzna ma prawie 40 lat, na posiłki chodzi do matki, a ojciec opłaca za niego media. Wszystkie jego pieniądze trafiają do ukochanej.

To, o co walczyła jego matka, dostała. Mój syn i ja nie potrzebujemy dodatkowego obciążenia. Niech jego mama go karmi, dopóki nie przejdzie na emeryturę.

Pisaliśmy również o: Radosna wiadomość od gwiazdy. Sandra Kubicka spodziewa się dziecka, znana już jego płeć

Może zainteresuje: "Wegetacja i pustka": Sylwia Peretti o trudnych pierwszych świętach po stracie syna

Przypominamy o: "Mój brat ożenił się z dziewczyną z wioski, ponieważ była w ciąży. A potem stało się coś, czego ani ja, ani moi rodzice się nie spodziewaliśmy"